Hoe was de opstart?

Inleiding

Na nog een Corona winter mochten we begin mei 2021 weer beginnen skydiven. Gelukkig!
We hebben de start goed voorbereid met de online safety day, met een herhaling van de tips voor een veilige opstart en met een paar maatregelen om iedereen toe te laten op een rustige en veilige manier te beginnen met onze favoriete sport.

Na drie maanden is het een goed moment om te kijken hoe de opstart en het springen is verlopen. Een late start, afwezigheid van de Flanders boogie, kwakkelweer maken het moeilijk om te vergelijken tussen verschillende jaren. 

Waar verschillende jaren toch vergeleken worden, vergelijk ik enkel de maanden mei, juni en juli. In 2020 zijn we pas gestart einde juni, dus daar moet je de getallen in verhouding zetten. 
Waar relevant zal ik dan ook enkel met percentages werken om verhoudingen weer te geven.

Voorvalmeldingen

Alle dropzones blijven voorvalmeldingen insturen, waarvoor dank. We zien een flinke daling tov 2018 en 2019. Dit kan deels verklaard worden door een late start in mei en de afwezigheid van de boogie. Deze leidt altijd tot extra veel voorvalmeldingen. Ook het mindere weer in juli zal hierbij een rol gespeeld hebben. 

Instructeurs, centrumleiders, manifesters blijf alert voor voorvallen: jullie meldingen laten ons toe om te leren uit vergissingen en fouten van anderen en helpen zo om ernstiger voorvallen te voorkomen.

Ongevallen

De daling van de ongevalsaangiften volgt gelukkig de daling van het aantal voorvalmeldingen. De dalende lijn blijft aanhouden. 

• Als we kijken naar de evolutie van de ongevalsaangiften, dan valt vooral de daling van het aandeel leerlingen en A-brevet (tot en met 49 sprongen) op. Dat is een positieve evolutie. 
• Het zijn vooral de skydivers met meer ervaring die relatief stijgen in de ongevalsaangiften. In absolute getallen blijven de cijfers en gelukkig ook de ernst van de verwondingen beperkt. 
• 9 van de 11 ongevallen gebeurden bij de landing. 
• Een leerlinge flared te hoog bij de eerste sprong kwam erg hard neer. 
• Een tandemmaster brak zijn been bij de landing toen hij bij een op het oog gewone sliding landing bleef haken in een graspol. 
• Een andere springer brak een vinger toen hij bij een downwind landing zijn hand op de grond zette. 
• Bij een harde opening van een nieuwe koepel voelde een ervaren skydiver zijn nek kraken. Er is gelukkig niets gebroken, maar een flinke whiplash houdt hem helaas een tijdje aan de grond. 
• Een andere, beginnende, springer pakte bij de opening naar de hangriemen en daardoor gingen een paar vingerkootjes scheef staan.
  Veel springers nemen in een reflex hun hangriemen vast, maar dit kan pijnlijke gevolgen hebben.

Reserves

• Het aantal cutaways is flink gestegen in vergelijking met voorgaande jaren. Het leeuwendeel (71%) daarvan is voor rekening van skydivers met meer dan 500 sprongen. 
• Hoofdoorzaak is een twist die niet tijdig opgelost kan worden. 
• Zeker met een wingsuit of een tandem kunnen onschuldige twists een onoplosbaar probleem worden. 
• High performance koepels zijn ook goed vertegenwoordigd in deze groep. 
• Tension knots zijn ook een regelmatig voorkomend euvel. 
• Vijf reserves zijn terug te voeren op plooifouten: line over of een geblokkeerde stuurlijn.
• 5 cutaways waren met een tandemkoepel. Drie daarvan door tandem masters in opleiding.  
• Eén reserve was het gevolg van problemen met de wings van een video overall. 
• In één geval was de skydiver even bewusteloos door het geweld van de spin onder zijn main. Hij heeft evenwel een correcte noodprocedure uitgevoerd en is veilig onder zijn reserve geland. 

Andere voorvalmeldingen

Problemen met fitten

• Er zijn verschillende meldingen van springers die zich aanmelden voor controle met verkeerd geroute borstriem of met een AAD die uit staat. 
• Een clubrig uit het magazijn pakken om nog snel een vlucht te halen is al meermaals de oorzaak geweest van het vergeten opzetten van de AAD.
• In één geval stond een AAD op bij controle voor de vlucht en bleek hij in het vliegtuig uit te staan. 
• En dan was er ook een skydiver die in het vliegtuig stapte zonder helm. Een tandemmaster vergeet zijn helmpje vast te maken en ziet helm + optima verdwijnen bij de exit.

Controleer je rig en je uitrusting voor je het omhangt, controleer jezelf voor je op de bus stapt en voor je het vliegtuig instapt en ten laatste op het teken "2 minuten voor drop". 
Maak hiervan een vaste gewoonte en je vermijdt heel wat gedoe en gevaarlijke toestanden.

Aandachtspunten in vrijeval

• Bij horizontale verplaatsingen in vrije val moet je zorgen dat je controle houdt over je snelheid. In één geval was er iemand die bij een FS sprong in de formatie dook. 
• In een ander geval probeert iemand de formatie in te halen bij een tracking sprong en raakt een andere skydiver in de formatie vol op het lichaam. Gelukkig liep dit af met blauwe plekken. 
  Op elke dropzone zijn er nu skydivers die je kunnen coachen in tracking en tracing. Zij kunnen je ook doorverwijzen naar video en websites waar je kan leren wat de do's en do nots  zijn.
• Als je met meerdere skydivers wil springen, moet je je track onder controle hebben. Anders krijg je gevaarlijke toestanden bij rookie coaching waar springers onder de formatie, te dicht bij andere springers of te laag openen. 
  Weet je niet hoe dit moet, spreek er een instructeur over aan.

Landingsproblemen

De meeste zware ongevallen gebeuren bij de landing. Koepelbotsingen zijn al de oorzaak geweest van dodelijke ongevallen. 
Om dit te vermijden spreken we op elke dropzone een procedure af om veilig apart te landen en is er een verplichte landingsrichting. Op de PCV dropzones is er per dropzone een opdeling van leerlingen, ervaren springers en high speed landingen. 

Ondanks duidelijke afspraken, dropzone briefings en infoborden slagen skydivers erin om deze zones niet te respecteren. Dit wordt terecht streng gecontroleerd en gesanctioneerd met kaarten door de dienstdoend centrumleiders. Rekenen op je engelbewaarder is een gevaarlijk principe in onze sport.

• In Moorsele was er een close call tussen een high speed landing en iemand die een 90° landing maakte. Ondanks een goede visuele controle had één van de springers een andere sneller koepel gemist. Gelukkig waren de twee engelbewaarders wel bij de les en bleef het bij een stressvol moment. 
• In Schaffen werd er een bufferzone aangegeven tussen de high speed zone en de zone voor ervaren springers om dergelijke close calls te vermijden. 
  Twee instructeurs zijn er in geslaagd om in deze bufferzone in Schaffen te landen en zo het slechte voorbeeld te geven. De bijpassende kaarten waren dan ook terecht. 
• Voor ervaren springers is de pijl de enige juiste landingsrichting, de windzak is slechts een ondersteuning. Bij weinig wind en variabele zwakke wind is het ronduit gevaarlijk om je te concentreren op de windzak omdat deze gemakkelijk tot 180° kan variëren tussen de eerste en de laatste springer. 
  Er zijn verschillende voorvalmeldingen en ook kaarten uitgedeeld voor skydivers die niet naar de pijl maar naar de windzak keken om hun parcours te bepalen en daardoor in de verkeerde richting landen. 
• Bij zwakke wind kan het zijn dat de landingsrichting verandert tijdens de dag: check de landingsrichting voor je instapt en check deze nogmaals als je onder koepel hangt vooraleer je je circuit plant. Ook hier werden verschillende fouten tegen gemaakt zonder ongevallen gelukkig. 

Meespringen met een tandem

Er waren verschillende voorvallen met skydivers die een tandem begeleiden. 

• Eén videoman wilde zo dicht bij de exit blijven dat hij op het tandempaar viel. 
• Een andere skydiver lag dan weer te dicht toen de tandem master zijn drogue activeerde.
• Vermijd om samen met een tandem te landen. Als je toch op dezelfde hoogte hangt vermijd dan de landingszone voor tandems. 

En tenslotte

• Een skydiver controleerde zijn koepel na het springen en wees de dd CTL op de gaten die er in de koepel zaten. Deze legde de man daarna vriendelijk uit wat crossports zijn en waarvoor ze dienen…
• Verschillende skydivers kozen een VMAG mount om hun Gopro camera te monteren op de kin van hun Cookie helm. Deze mount maakt de camera met sterke magneten vast op de helm. Daardoor is het gemakkelijk om van camera te wisselen. Bij een verwikkeling met een lijn kan je de camera gemakkelijk losklikken zonder de helm te afgooien. Niets dan voordelen dus…
  Behalve dat die magneten ook loskomen bij een harde tik zoals een harde opening of een klap van een hangriem,…
  In Zwartberg zijn er intussen twee GoPro camera's vermist en in de buurt van Hoevenen kan een oplettende wandelaar er intussen ook 3 vinden.