Monday, May 5, 2025

Chance of nonchalance?

 

Een seizoensstart om ‘U’ tegen te zeggen

19 Cutaways op 4 maanden, evenveel als in 2019. Zowel in absolute termen, als vergeleken met het aantal sprongen is dat hoog. Hoger dan andere jaren, hoger dan in de rest van het jaar.

Maar vooral 4 AAD fires op evenveel maanden, waarvan 1 Vigil save! 

Die Vigil save is voor een top skydiver die ik enorm waardeer en waar ik erg dankbaar ben dat zijn leven gered is door dat toestel.

Gelukkig zijn er weinig ongevalsaangiften.

Wat opvalt is hoeveel keer we door het oog van de naald gekropen zijn. 


Voor één keer ga ik niet de toer van de statistiek op, maar deel ik een paar verhalen:

Separatie

In Schaffen doen een vijftal skydivers formatiesprongen waarbij ze telkens op veilige hoogte de break doen en ver genoeg tracken. Op één van de sprongen komen er 2 videolui mee, dat worden zeker mooie beelden. Voor de sprong wordt er afgesproken dat één videospringer mee weg trackt en de andere ter plaatse trekt. De videoman die zou wegtracken draait 180° ter plaatse  en trekt dan.
Beide videomensen hangen op dezelfde hoogte open met hoogstens 20m separatie maar vliegen gelukkig in dezelfde richting.. 


In Zwartberg maken ze formatiesprongen met 10-16 mensen. De break is steeds voldoende hoog.
Bij de break van een van de sprongen vertrekken twee springers in dezelfde as zonder dat ze elkaar (kunnen) zien. De springer die het verste trackt heeft een 180° draai bij opening en vliegt in de koepel van de springer die achter haar trackte.
Een jumpsuit vol afdrukken van lijnen, een ontwrichte schouder en een cutaway zijn het gevolg. Dit kon veel slechter aflopen.

AAD

In Italië doet een skydiver een BOSS sprong met een initiator. Bij de pull slaagt de skydiver er niet in de main pilot chute te trekken. Na een paar pogingen gaat deze over tot een noodprocedure. Bij de landing blijkt dat ook de cutter van de Vigil gevuurd heeft. Volgens de hoogtemeter werd de pull gedaan op 1260 voet.


In Moorsele doet een tandeminstructeur een sprong met zijn vrouw in de laatste load van de dag. Een zestal springers gaan mee uit sympathie met het koppel. Afgesproken wordt dat 2 videolui (1 onder de tandem, de andere op level met de tandem) ter plaatse blijven bij de pull, de anderen tracken weg. 

Er liggen twee zeer ervaren springers onder het tandempaar te filmen, één van hen trackt bij de pull weg zoals afgesproken en vliegt tegen het been van de videoman die onder het paar blijft filmen zoals afgesproken. Hij zag de andere aankomen, maar ging ervan uit dat de ervaren collega hem had gezien en naast hem door zou vliegen. 

De springer die tegen het been vloog krijgt zo een harde klap dat hij groggy verder richting wereld tuimelt tot de AAD zijn reservekoepel opent. Nog groggy kan hij zijn reservekoepel tegen de wind draaien en landen in een pasgeploegd veld.

Een paar gebroken ribben, een hersenschudding en een nacht ziekenhuis zijn het gevolg. Opnieuw, gezien de omstandigheden, kon de afloop van dit voorval een slechtere kant uitgaan. 


In Schaffen beslissen 2 springers van helm te wisselen zodat de meer ervaren springer de sprong en de opening van de andere kan filmen. Geen van beide springers denkt eraan om de auditieve hoogtemeter hoogtes te checken. De filmende skydiver mist het signaal van 5500 voet van de auditieve hoogtemeter en vertrekt in track op 3500 voet en opent te laag: hij hangt onder twee koepels omdat de AAD zijn werk gedaan heeft. Hij landt zonder problemen.

Ook de andere springer hangt slechts op 2050 voet. Ook hij heeft een toon van de dytter gemist.
Geen van beide springers heeft op zijn visuele hoogtemeter gekeken, vertellen ze na de sprong.


In Moorsele springt een lerende videoman mee met een refresh AFF sprong. Hij volgt de opening van de leerling te lang en komt op activatiehoogte van zijn AAD. 

Hij landt  onder twee koepels, gelukkig zonder verdere problemen.

Verre drop

In Schaffen hangen 2 springers ver van de dropzone onder koepel. Onafhankelijk van elkaar beslissen ze onder de beslissingshoogte van 2000 voet toch een poging te doen op de dropzone te landen.
Allebei landen ze op dropzone met de wind mee terwijl er 12 knopen wind staat. 

Allebei komen ze er met de schrik van af.


In Hoevenen is een C-brevet houder ver gedropt en probeert een “goed” landingsterrein te bereiken. Hij bereikt de landingsbaan van het vliegveld, maar beslist dan nog een 180° draai tegen wind te maken. Die is te laag en om dat op te lossen flaret hij op de achterste hangriemen.
Hij breekt zijn dijbeen.


In Zwartberg probeert een erg ervaren skydiver van een verre drop nog op de dropzone te komen. Hij maakt op lage hoogte nog de keuze om met de pijl mee te landen ipv cross op de pijl. 

Gevolg lage turn en slechte landing in een asperge veld.
Hij komt er met de schrik en schaamte vanaf.

Tracing

In Schaffen doen 2 springers een tracing sprong, met perfect grondzicht, net voor een AFF leerling. Wanneer de AFF jumpmasters wegtracken, zien ze recht onder zich de koepels van de 2 tracers.

De leider van de tracers deed dit voor de eerste keer en wist eigenlijk niet goed waar ze naar toe vlogen. 


In Hoevenen vertrekt een tracing groep met 5 springers voor een 2-way sitfly. De 2-way respecteren de exit separatie. Bij de break zien ze tot hun verbazing koepels van de tracing groep onder hen.
De ervaren tracing leider, die na een lange skydive pauze de eerste sprong op een onvertrouwde dropzone deed, blijkt een hele tijd in de jumprun van het vliegtuig gevlogen te hebben en zo onder de sifly is terechtgekomen. Hij had er oprecht spijt van.


In Hoevenen vertrekt een tracing groep en vliegt een vooraf afgesproken parcours van 270° en daarna een 45°. De gradenboog was niet mee want de laatste bocht was 89° waardoor ze too close for comfort bij de daaropvolgende groep hingen. 

Walk of shame van de tracing leider en welgemeende excuses aangeboden aan de daarop volgende groep.

Reserveprocedures

Naast de 4 AAD activaties waren er nog 15 andere noodprocedures waarmee we het record van 2019 evenaren.


Er waren 4 plooifouten (2 lineovers, 1 step through en een tour de sac).


Bij de opening gebeurt er niets bij een skydiver. Op de video zie je hem schudden, en dan plots zie je op zijn videobeelden, dat zijn koepel, niet volledig geopend, blijft hangen aan 1 hangriem, kant van de rsl. 

Dus bij het afgooien, heeft hij waarschijnlijk niet ver genoeg getrokken, zodat de koepel links blijft hangen. Je ziet hem kijken, en ipv de cut away volledig te trekken, doet hij reserve. Gelukkig is alles vertrokken zonder in elkaar te draaien. Reserve zat opgetwist tot aan de hangriemen, is eruit gefietst

Daarna heeft hij een goede landing gemaakt.
Bij het binnenkomen in de loods doet hij zijn verhaal aan medespringers, dat hij geluk heeft gehad, en ook verkeerd had gehandeld.

Wat hebben we geleerd?

  • Skydiving is een risicosport die je door het respecteren van een aantal voorzorgsmaatregelen relatief veilig kan beoefenen. Bekijk in de verhalen hierboven welke voorzorgsmaatregelen deze voorvallen hadden kunnen voorkomen.

  • In alle onderdelen is er een mix van beginnende en behoorlijk ervaren skydivers. Ga er nooit van uit dat je immuun bent voor een voorval of een ongeval. 

  • Het risico is bij elke sprong even groot, bij complexe maar ook bij “eenvoudige” sprongen.
    Bereid elke sprong even goed voor en voer deze altijd even zorgvuldig uit.
    Blijf alert tot je terug in de plooizaal staat.

  • Respecteer je prioriteiten: 

    • Doe sprongen waarvoor je gekwalificeerd bent

    • Hou je tijdens de sprong aan de afspraken die je met je medespringers maakte.

    • Open je parachute, op een veilige hoogte en in een stabiele positie.
      Gebruik hiervoor zowel je auditieve als je visuele hoogtemeter.

    • Bij problemen met je hoofdparachute, voer tijdig een correcte noodprocedure uit.  

    • Zoek voor je landing een veilig terrein uit en landt recht onder je parachute, in open terrein en in de gewenste landingsrichting. 

Monday, May 27, 2024

Do not delay, cut away!

 Stel niet uit, cut away!

Een paar weken geleden vertelden een paar beginnende springers hoe moeilijk ze het vonden om het afwerpkussen los te scheuren en dan af te gooien. 

Tegelijk zien we de voorbije jaren hoe spinnende malfuncties steeds vaker voorkomen. 

De combinatie van deze twee vaststellingen maakt dit artikel door Ron Bell van USPA erg interessant.

Het oorspronkelijke artikel uit 2019 vind je hier nog op de website van USPA.

A few weeks ago some new skydivers shared with me how difficult it was for them to peel off the cutaway handle in training. At the same time, spinning malfunctions are on the rise in incident reports and are an important cause for cutaways. In this article by Ron Bell, USPA Training and Safety Director,  you will find both causes and solutions to this issue.

Het verband tussen spinning malfunctions en moeilijke cutaways

Door USPA Directeur Veiligheid en Training Ron Bell (Parachutist July 2019)

Inleiding

Als gemeenschap moeten we de fatale fouten aanpakken die we maken tijdens spinning malfunctions. Op 15 mei telden we in de VS het vijfde dodelijke slachtoffer bij parachutespringen. Vier daarvan betroffen spinning malfunctions. Alle vier hadden voorkomen kunnen worden als de springers onmiddellijk hadden ingezien dat ze hun situatie niet verbeterden en vervolgens hun noodprocedures hadden uitgevoerd. Om het bewustzijn van dit probleem te vergroten, start USPA een educatieve campagne: Don't Delay, Cut Away!

Parachutisten onder draaiende, duikende koepels moeten stoppen met omhoog te kijken naar hun lijntwists en ervan uit te gaan dat ze iets zijn dat ze gemakkelijk kunnen oplossen. Veel parachutisten hebben een vals gevoel van veiligheid dat ze het probleem kunnen oplossen, aangezien zowat elke springer genoeg tijd heeft gehad om uit twists te trappen onder een koepel die relatief recht vloog voordat hij de beslissingshoogte bereikte . Een koepel met twists die ook draait, stelt de springer echter voor ten minste twee malfuncties(de spin en de twists) die ze moeten verhelpen voordat de koepel klaar is om te landen. Naast snel hoogteverlies waardoor een springer minder tijd heeft om te reageren, kunnen spinning malfunctions ook een cutaway bemoeilijken door de jumper te desoriënteren, de jumper bloot te stellen aan middelpuntvliedende krachten en het fysiek moeilijker te maken om de cutaway velcro los te scheuren en aan de cutaway-hendel te trekken.

Als onderdeel van een lopend onderzoeksproject heeft USPA onlangs informatie opgevraagd bij springers die moeite hadden met het afgooien van spinning malfunctions. We kregen verschillende reacties. Uittreksels van die antwoorden zijn hier afgedrukt vanwege hun educatieve waarde.

Getuigenissen

45 jaar oud - meer dan 11 500 sprongen

Een springer, die in 45 jaar meer dan 11.500 sprongen heeft gemaakt en een elliptische koepel vliegt met wingloading van 1,7:1, zei: "Ik heb drie malfuncties gehad aan kleine parachutes en het waren allemaal spinners, maar tot de laatste had ik nooit problemen met afgooien. Alle drie hadden twists met een volledig geopende koepel. De eerste op een kleine koepel verraste me, omdat ik nog nooit G-krachten had ervaren in een draaiende lijn-twist-situatie bij het springen van oudere, meer volgzame koepels [waar] het nooit een probleem was om af te gooien.

"Bij de laatste had ik twists en de koepel begon onmiddellijk te duiken en te draaien, dus ik begon onmiddellijk met mijn noodprocedures. Hier in Canada zijn we getraind om één hand op de cutaway handgreep en één op de reservehandgreep te leggen, wat ik heb gedaan. Maar toen ik aan de cutaway hendel probeerde te trekken, kon ik hem niet losmaken van het klittenband. Toegegeven, ik was waarschijnlijk wat nonchalanter dan ik had moeten zijn, aangezien ik nooit problemen heb gehad met het oplossen van eerdere malfuncties. Ik herinner me dat ik bij mezelf dacht dat de reden dat ik niet aan de cutaway hendel kon trekken, was omdat ik waarschijnlijk aan het klittenband trok in plaats van het af te pellen. Dus ik probeerde de palm van mijn hand tegen het kussen te duwen om het klittenband uit elkaar te trekken, maar het wilde nog steeds niet loskomen. Na een paar pogingen zonder succes met alleen mijn rechterhand, liet ik de reservehendel los en met beide handen trok ik aan de cutaway hendel in een opwaartse beweging, waardoor ik het klittenband kon losmaken, en vervolgens in een neerwaartse beweging om af te gooien. Ik moet toegeven dat het me verraste, aangezien ik nog nooit eerder problemen heb gehad met afgooien.

"Het enige dat ik heb geleerd van het springen van kleinere, modernere koepels, is om mijn openingen nooit als vanzelfsprekend te beschouwen. Ook het feit dat ik het moeilijk had om mijn laatste malfunctie op te lossen, was een eye-opener voor mij. Kun je je voorstellen hoe het moet zijn voor een minder ervaren springer?"

Senior rigger meer dan 2 450 sprongen

Een senior rigger en springer met ongeveer 2.450 sprongen die een hoofdkoepel van 170 sqft vloog, meldde: "Bij de opening heb ik meestal gesloten eindcellen. Tijdens de laatste fasen van de opening reik ik omhoog, pak de toggels, trek de stuurlijnen naar beneden om de slider naar beneden te laten bewegen, blaas de twee eindcellen aan elke kant op en begin de koepel te besturen. Eerder dit jaar vond die actie van het naar beneden trekken van de stuurlijnen plaats op het moment dat de parachute in een spin ging en dit resulteerde in meerdere twists. De koepel begon te draaien en zette me in een flat spin. Mijn oorspronkelijke opening was op 3.500 voet AGL. Ik vocht met de twists en spin tot 2.000 voet. Je kunt me de hoogtemeter zien controleren in de video. Ik heb nog een poging gedaan om te beginnen met het verwijderen van de twists, maar het mocht niet baten. Ik begon de cutaway-poging op ongeveer 1.600 voet. Ik kon met mijn rechterhand alleen de cutaway hendel niet lostrekken. Ik moest beide handen gebruiken. De cutaway vond plaats op ongeveer 1.400 voet. De reserve static lijn trok aan de reservepin en ik had een open reserve op 900 à 1.000 voet."

140 sprongen

Een springer met ongeveer 140 sprongen meldde: "Ik had een toggle fire met draaiende twists. Ik verspilde niet veel tijd aan het afgooien, maar was nog steeds in een vlakke spin, met de rug naar de grond. Ik gebruikte één hand op de cutaway handgreep en één op de reservehandgreep. Ik had een probleem met het trekken aan de cutaway hendel en moest overschakelen naar twee handen. Toen ik in de platte spin zat, zat de cutaway handgreep rond mijn oksel en strak om mijn lichaam, waardoor het erg moeilijk was om met één hand te trekken. Ik heb geprobeerd om recht naar beneden te trekken in plaats van omhoog te trekken om eerst het klittenband los te maken. Ik was in staat om af te gooien, maar trok per ongeluk aan de reserve toen ik met mijn linkerhand naar de cutaway handgreep reikte. De reserve opende zich net toen de lijnen van  de hoofdkoepel passeerden en de reserve opende gelukkig zonder verstrengeling. Ik open op 4,000 voet en mijn beslissingshoogte is 2,500 voet. Ik heb met veel AFF-instructeurs gesproken over lager openen, en niet één heeft gezegd dat openen onder de 4,000 voet een goed idee is.

 "Dit was mijn eerste cutaway en het was een eye-opener. De manier waarop mijn AFF-instructies tot me doordrongen, hielp me om uit deze situatie te komen en weg te lopen. Sindsdien ben ik overgestapt op het gebruik van twee handen op de cutaway handgreep en ga ik dan met twee handen naar de reservehandgreep."

AFF instructeur 

Een USPA AFF-instructeur meldde: "Ik was de reserve-instructeur op AFF-niveau 1 en de student was een heel lange en slungelige man (ik ben 1m65) en viel de hele tijd met zijn kont omhoog. Ik deed mijn best om hem met zijn buik richting grond te houden, en toen jumpmaster 1 hem eindelijk op het moment van trekken dumpte, vloog ik weg. Mijn koepel opende zich in een spinner, waar ik ongeveer 500 voet tegen vocht voordat ik besloot af te gooien. Tegen die tijd waren mijn armen zo vermoeid van het vechten tegen de student en vervolgens mijn hoofdkoepel, dat ik bij de eerste poging niet aan de rode hendel kon trekken. Een beetje grondrush; een flinke scheut adrenaline; Ik zei tegen mezelf: "Red jezelf, zwakkeling;" en toen kreeg een meer gericht losscheuren van het handvat de klus geklaard. Het losscheuren van het handvat is voor mij na die sprong de standaardprocedure geworden."

640 sprongen, elliptische koepel

Een springer had zijn eerste cutaway in 640 sprongen op een elliptische koepel geladen op 1.3:1. Hij zei: "Ik bevond me in ernstige spinnende twists. Ik realiseerde me al snel dat ik moest afgooien. Door de manier waarop de risers in elkaar gedraaid waren, kon ik niet naar beneden kijken om mijn handvatten te zien, maar ik vond ze toch snel. Ik leerde en oefende de single-handed cutaway- en reserve-methode, dus met mijn rechterhand op mijn cutaway-handvat probeerde ik het kussen los te pellen voordat ik het lostrok. Ik merkte echter dat ik dat niet kon, en na twee pogingen met één hand lukte het om met twee handen af te gooien. Nadat ik erover had nagedacht, dacht ik dat het me niet lukte omdat ik ook de stof van mijn jumpsuit moest hebben gepakt, wat het pellen en duwen belemmerde. Maar nu weet ik niet en kan ik me niet herinneren of het probleem was dat ik het kussen niet kon pellen of dat ik het niet naar beneden kon trekken!

 "Als extra bonus voor mijn eerste cutaway- en reserverit, toen mijn koepel vertrok, haakte de RSL onder mijn kin, waardoor ik een vervelende brandwond kreeg en mijn mond dichtsloeg, wat resulteerde in verschillende loszittende tanden! Maar mijn reserve werkte zoals ontworpen en ik landde veilig."

Meer dan 4000 sprongen

Een springer met meer dan 4.000 sprongen vloog met een nieuw (voor hem) 84 sqft, wingload 2.4:1. Hij had enkele honderden sprongen gemaakt onder soortgelijke koepels en had met succes dit soort malfuncties verholpen. Hij meldde: "Deze keer, na wat een normale opening leek, voelde ik plotseling een trek naar rechts die mijn lijnen opdraaide en me in een draai op mijn rug bracht. Ik besteedde ongeveer vijf seconden aan het proberen om de koepel recht te laten vliegen voordat ik besloot mijn noodprocedures uit te voeren.

"Mijn AFF-instructeurs hebben veel tijd besteed aan het inzoomen op hoe belangrijk het is om beide handen te gebruiken voor elk handvat en hoe belangrijk het is om omhoog te trekken om het klittenband vrij te maken en naar beneden te duwen tot volledige armextensie voordat je doorgaat naar het reservehandvat. Maar nu, met enkele jaren, duizenden sprongen en zeven cutaways achter de rug, was ik lui geworden en teruggevallen in het grijpen van mijn cutaway handvat met mijn rechterhand en reserve met mijn linkerhand en ze naar beneden te trekken zonder zelfs maar te proberen eerst het klittenband los te pellen. Toen ik deze keer aan de cutaway handgreep trok, realiseerde ik me dat mijn koepel niet losliet. Ik keek naar mijn hand en opende hem en ik zag ... niets! Ik keek toen naar mijn cutaway handvat dat nog steeds aan mijn main lift web was bevestigd en pakte het met elk beetje kracht dat ik kon verzamelen en trok er opnieuw aan. Niets! Mijn hand was er weer vanaf gegleden. Mijn eerste gedachte was dat ik ergens een tiewrap had gemist bij het monteren van het rig en dat ik op het punt stond dood te gaan. Gelukkig verzamelde ik mijn gedachten en zei tegen mezelf: 'Terug naar de basis.' Terwijl ik tegen mezelf praatte ('kijk, pak, trek') terwijl ik met beide handen verder ging ('pel omhoog, duw naar beneden tot volledige armextensie'), was ik verrast en blij om de release van mijn hoofdkoepel te voelen. Ik dacht bij mezelf: 'Holy s***, het werkte!' Ik trok toen mijn reserve en hing een beetje laag onder koepel, maar nog steeds met voldoende hoogte om een veilige landing op de dropzone te maken.

"Eerlijk gezegd is het nooit in me opgekomen om rechtstreeks naar mijn reservehandvat te gaan. Ik was ver onder mijn beslissingshoogte tegen de tijd dat ik eindelijk afgooide en mijn reserve trok, maar ik had mijn hard deck nog niet bereikt. Hopelijk, als ik niet in staat was geweest om op 1.000 voet af te gooien, zou ik op zijn minst mijn reserve hebben getrokken en hopen dat het me voldoende zou vertragen om de landing te overleven. Dit is iets wat ik nu altijd met mijn studenten bespreek: niet kunnen afgooien of onder je harde deck uitkomen.

"Toen ik student was, haatte ik het hoeveel mijn instructeurs mijn noodprocedures drillden en de precisie die ze eisten. ' Ik heb het al begrepen', dacht ik bij mezelf. 'Dit gaat op een dag je leven redden', herhaalden ze keer op keer. Na een paar cutaways dacht ik bij mezelf: 'Wat is er aan de hand?' Nu ben ik blij dat ze de tijd hebben genomen om mijn noodprocedures te drillen, want de eerste zeven cutaways waren gemakkelijk ... Zenuwslopend maar gemakkelijk. Ik voltooide ze zo gemakkelijk dat ik zelfgenoegzaam was geworden over mijn noodprocedures. Deze keer was er iets anders. Mijn nonchalante aanpak werkte niet, maar terugvallen op de basis die me vele jaren geleden werd ingeprent, trok me erdoorheen. En nu, elke keer als ik zie dat een student met zijn ogen rolt als ik zeg: 'opnieuw!', dan glimlach ik en zeg: "Dit gaat op een dag je leven redden."

Nog 2 getuigenissen

In twee afzonderlijke gevallen waren springers met tientallen jaren ervaring in de sport niet in staat om hun spinning twists af te gooien. In één geval gaf de springer het op om op ongeveer 1.000 voet af te gooien en richtte hij de aandacht opnieuw op het verhelpen van de malfunctie van de hoofdparachute. De malfunctie verdween op ongeveer 300 voet en de springer landde veilig onder de hoofdparachute.

In het tweede geval trok de springer de reserve na verschillende mislukte pogingen om af te gooien. Verbazingwekkend genoeg opende de reserve zich zonder verwikkeling met de hoofdkoepel. De volledig geopende reserve stopte de spin en de twee koepels nestelden zich in wat alleen kan worden omschreven als een hybride van een side-by-side en een downplane. Zonder de mogelijkheid om te flaren, maakte de springer een PLF en liep weg, bont en blauw maar zonder gebroken botten.

Beide springers beschreven hoe de G-krachten hen overrompelden. Ze merkten ook allebei op dat als ze niet in staat waren geweest om hun situaties op te lossen, ze het gevoel hadden dat ze zouden zijn geclassificeerd als de zoveelste skydiver die in beslag werd genomen door het proberen een hoofdkoepel goed open te krijgen, het hoogtebewustzijn verloor en als gevolg daarvan stierf. Terwijl ze in werkelijkheid springers waren die iets meemaakten waarvoor ze nooit waren opgeleid om mee om te gaan en iets dat ze nooit als een mogelijkheid beschouwden.

Besluit

Veel factoren kunnen leiden tot een harde cutaway: vuile cutaway-kabels, extra wrijving op het klittenband als de main lift web strak tegen het lichaam drukt door de spin, de cutaway-pocket die samenklemt als de main lift web zich uitrekt door de extra G-krachten die de jumper ervaart tijdens een spin. Zelfs een onjuiste techniek kan ervoor zorgen dat een cutaway moeilijker lijkt dan normaal. Wat de oorzaak of combinatie van oorzaken ook is, een spinning malfunctie met twists lijkt de problemen te vergroten.

 Er is geen manier om te weten hoeveel van onze gevallen kameraden soortgelijke problemen hebben ondervonden, omdat ze niet meer leven om hun verhaal te vertellen. Dit is precies waarom het melden van niet-fatale incidenten aan USPA zo belangrijk is. We kunnen zoveel leren van iemand die een incident heeft overleefd. Door uw verhalen te delen, redt u levens in de toekomst. Dank aan iedereen die dat heeft gedaan voor dit artikel.


Monday, February 12, 2024

Safety Day 2024: je had erbij moeten zijn

 Op zondag 4 februari 2024 verwelkomden we 300 skydivers in het Maria Theresia college in Leuven. Zowel de locatie als het programma waren top. De aula waar de plenaire sessie doorging was prachtig. Ruim plaats voor alle deelnemers, een ruim podium, grote schermen en goede audio zorgden ervoor dat de verschillende sessies prima te volgen waren.



Na een inleiding door onze voorzitter Blokki gaf Philip Hellemans het veiligheidsoverzicht 2023. Alle voorvallen van 2023 werden overlopen. De landing blijft de meest risicovolle fase van elke sprong. Daarnaast valt het op dat naast de leerlingen de volgende categorie met de meeste ongevallen de meest ervaren springers zijn. De kennis van de lokale regels op dropzones blijft een aandachtspunt. Als je een tijd niet op een dropzone hebt gesprongen, bekijk dan zeker de online dropzone briefing opnieuw aandachtig. 




Jeff Montgomery presenteerde de sprongen en voorvallen van het Verenigd Koninkrijk

Meer clubs en dropzones leiden tot zes keer meer sprongen. 

Opvallend is dat de kans op een cutaway een derde lager is in het VK dan bij ons. 

Ook heb je de helft minder kans op een ongeval. 

Door de grote aantallen zien ze ook meer trends in voorvallen dan wij in Vlaanderen.


Jeroen Nollet van Hayabusa gaf een beklijvende presentatie over Flow State. Hij deelde hiermee zijn visie op hoe je je mentaal voorbereidt op sportieve topprestaties. Een erg beklijvend verhaal.



Na de pauze leidt Sven Ibens een panel van vier skydivers die elk het slachtoffer waren van een zwaar ongeval of voorval. Sven begint zelf met een ernstig voorval dat hij meemaakte. Samen met hen herbeleeft hij hun voorval en maakt de analyse wat leidde tot het ongeval. Hierbij kijken ze vooral naar de lessen die daaruit geleerd kunnen worden

De openheid van de panelleden is knap. 

Een belangrijk inzicht is dat een ongeval niet alleen de verantwoordelijkheid is van de betrokkene maar ook van de andere skydivers op de dropzone. Blijven springen met veel wind is bijvoorbeeld een collectieve beslissing van alle skydivers in een load. 


De voormiddag wordt afgesloten met een algemene vergadering van het VVP waarbij alle gebruikelijke agendapunten worden behandeld en Hans Cuylits herverkozen wordt als bestuurslid.

Daarna volgt een bijzondere algemene vergadering van het VVP. Daar zijn voldoende effectieve leden aanwezig om de vernieuwde statuten van de Vlaamse vereniging voor Parachutisme goed te keuren.


Tijdens de middag zijn er broodjes voorzien voor alle deelnemers. Ook het moment om bij te praten over het voorbije seizoen en de plannen voor het volgende seizoen.


Na de middag beginnen de breakout sessies. In vergelijking met vorig jaar zijn er veel meer breakout rooms die bovendien ook meer aanwezigen kunnen bevatten. De juiste zaal vinden blijkt niet zo eenvoudig in het oude gebouw en leidt tot komische verwarring met groepjes mensen die door het gebouw dolen op zoek naar de juiste zaal en hoe er te geraken. Gelukkig gaat er een alarm af zodat de bewaker kan helpen om iedereen naar de juiste zaal te verwijzen.


Alle sessies overlopen zou ons te ver leiden maar hier een overzicht van het aanbod:

  • Er zijn twee parallelle EHBO sessies waar Bob, Jane, Clémence en Thomas hands-on les geven over breuken maar ook over de blokrol.

  • Lenard en Casey stellen de nieuwe progressie voor wingsuiten voor in een Nederlandstalige en een Engelstalige sessie. Casey wordt zelfs uitgenodigd door Jeff Montgomery om dit in februari 2025 te komen voorstellen op Skydive The Expo van British Skydiving!

  • Voor instructeurs zijn er sessies over tandem, AFF en CTL.

  • Neal Willems legt erg helder uit hoe je een rig controleert en wat alle aandachtspunten zijn waar je op moet letten. Hans licht de MARD in al zijn facetten toe en Ronny gaat dieper in op tandem materiaal.

  • Steve en Chris geven elk een sessie over veilig tracen. 

  • Tony Ariën vertelt alles over hoe veilig omgaan met vliegtuigen en hun piloten. 


Om 1600 sluiten we de dag af met een afsluitende sessie en de registratie van alle aanwezige leden.


Daarna is er nog een afsluitende receptie in eetcafé Alaboneur in Leuven waar nog druk wordt nagepraat over deze interessante en fijne dag. 


Alle geregistreerde aanwezigen krijgen een Merit voor hun aanwezigheid. 

Skydivers die dit jaar en vorig jaar niet aanwezig waren op een safety day moeten een veiligheidstest afleggen op de dropzone bij de start van het seizoen.


Tuesday, October 3, 2023

Info & Inschrijving cursus basisinstructeur 2023-2024

Inschrijven voor de opleiding basisinstructeur kan via deze link

Binnenkort start de nieuwe opleiding basisinstructeur. Alle informatie over vernieuwing vind je hier.

Deze opleiding bereidt je niet enkel voor op je rol als opleider, maar ook als veiligheidsmanager, leidinggevende en crisismanager. De verschillende rollen kan je hier nalezen.

 

Daarvoor krijg je 4 dagen opleiding (didactiek maakt terug deel uit van de basisopleiding).

  • Zaterdag 11-11-2023
  • Zondag 19-11-2023
  • Zaterdag 02-12-2023
  • Zaterdag 27-01-2024

De inhoud van het programma vind je hier.

De opleiding wordt afgesloten met een dag schriftelijke en praktische examens op zaterdag 24-02-2024.

 

Daarna volgt een stage  die ten dele op maat is van jouw leernoden.

De stage wordt afgesloten met een examengesprek met je centrumleider, je stagementor en een VVP evaluator.

Als je je stage op deze manier succesvol hebt afgerond, kan je beginnen met je opleiding tot AFF jumpmaster of tandemmaster.

 

Om te mogen deelnemen aan de opleiding basisinstructeur moet je

  • Een D-brevet hebben

  • 500 sprongen hebben (750 sprongen voor je aan je opleiding AFF jumpmaster of tandemmaster kan beginnen)

  • drie jaar lid zijn van het VVP, dit wil zeggen dat er bij de start van je cursus minstens drie jaar moet zijn tussen slagen van je AFF en de start van de cursus

  • 21 jaar oud zijn


Ter herinnering: Schrijf je in voor de opleiding basisinstructeur 2023-24  via deze link

Friday, June 30, 2023

Van een strakblauwe hemel naar een tweede leven

We delen deze getuigenis van een springer graag met jullie zodat je kan leren van andermans ervaring. Zeg niet dat dit jou niet kan overkomen, maar stel je de vraag hoe je een gelijkaardige situatie kan vermijden. 

Sunday, February 12, 2023

Safety day 2023 - enquête en presentaties

 Het is een week geleden dat we met meer dan 200 VVP leden deelnamen aan de safety day. 

Als je nog geen feedback hebt gegeven, dan kan dat nog met dit formulier.

Als je de dia's van de presentaties nog eens wil bekijken dan kan dat voor de volgende onderwerpen:


Monday, February 6, 2023

Jaaroverzicht Veiligheid 2022

 Overzicht veiligheid 2022

Inleiding

Na een rapportering over de start van het seizoen en het overzicht na de zomer, is het nu tijd voor het jaaroverzicht.

We hebben dit jaar geen "begin seizoen" effect gehad. Gelukkig maar en dankjewel om je goed voor te bereiden op de start van het seizoen.

De droge cijfers

Jaar

Sprong

Ongeval

vvm

reserve

sprongen

per ongeval

sprongen

per vvm

sprongen per reserve

2018

65749

44

419

83

1.494

157

792

2019

51977

41

296

69

1.268

176

753

2020

25406

25

152

25

1.016

167

1.016

2021

37781

30

199

55

1.259

190

687

2022

50727

50

263

65

1015

193

780

Gem.

46328

35

267

60

1210

176

801

  • We hebben flink meer sprongen gemaakt dan in 2022. Een gewone seizoensstart maakte dit mogelijk..
    We zitten terug op het niveau van voor Corona. Als we in aanmerking nemen dat PCV met 2 supervans moest werken en SDA tijdens de springweken niet altijd een vliegtuig had, maakt dit een des te beter resultaat. 

  • Op het vlak van ongevallen waren er dit jaar 4 zware ongevallen met lange revalidatie voor de betrokkenen.
    Het aantal sprongen per ongeval is samen met 2020 veruit het slechtste van de voorbije 5 jaar.

  • Het aantal sprongen per reserve blijft ver onder de 1000 sprongen (internationaal gemiddelde). We zitten onder het gemiddelde van 801 sprongen per cutaway.

  • Het aantal  voorvalmeldingen per sprong daalt. Maar het aantal ongevallen per sprong stijgt en het aantal cutaways relatief gelijk blijft. Er is dus een daling van het aantal voorvalmeldingen die geen ongeval of reserveprocedure zijn. Deze evolutie is al even bezig en is niet goed.
    Onthoud dat we voorvalmeldingen invoerden om trends te spotten vooraleer ze ongevallen worden. Het roddelcircuit tiert intussen welig… 

Wat gebeurde er met de kaarten?


2017

2018

2019

2020

2021

2022

GEEL

81

83

35

16

19

14

ROOD

10

11

12

4

10

4

Eindtotaal

91

94

47

20

29

18

2019 was vergelijkbaar qua aantal sprongen, maar had 2.5 keer meer kaarten. Zijn skydivers zoveel flinker geworden?

Ongevallen

Ervaring

Ongevallen

2018

2019

2020

2021

2022

0- Leerling

52%

51%

52%

50%

36%

A- brevet

9%

2%

0%

0%

10%

B- brevet

14%

10%

24%

24%

12%

C- brevet

7%

12%

8%

10%

8%

D- brevet

18%

24%

16%

20%

34%

Eindtotaal

44

41

25

30

50

  • Het aantal ongevallen is in absolute cijfers nooit zo hoog geweest.

  • In 36% van de ongevallen blijft een leerling (minder dan 25 sprongen) het slachtoffer. Dat is een flinke daling tegenover de voorbije jaren.

  • Op A-brevet niveau (een interval van 25 sprongen) worden er ook niet zoveel sprongen gemaakt maar is het ongevalsrisico met 10%  kleiner. Dit is het hoogste getal van de voorbije 5 jaar.

  • Op B-brevet niveau (50-200 sprongen) ligt het aantal ongevallen weer op het niveau van voor corona.

  • Op C-brevet niveau (200-500 sprongen)is het aantal ongevallen lager.

  • Boven de 500 sprongen zit een grote groep springers die het grootste aantal sprongen maken. Hier zit de volledige stijging van het aantal ongevallen.
    De 4 zware ongevallen zitten bovendien in deze groep.

Moment van het ongeval

Ongevallen

2018

2019

2020

2021

2022

Exit

4,5%

2,4%

0,0%

0,0%

4,0%

Landing

79,5%

73,2%

84,0%

80,0%

76,0%

Onder parachute

0,0%

2,4%

0,0%

0,0%

2,0%

Opening

6,8%

4,9%

12,0%

13,3%

8,0%

Overige

4,5%

2,4%

0,0%

3,3%

4,7%

Vrije val

4,5%

14,6%

4,0%

3,3%

6,0%

totaal

44

41

25

30

50

Landingsongevallen 

  • 76% van de ongevallen zijn landingsongevallen. 

  • De meeste landingsongevallen waren niet zo ernstig. 

  • Er is een sterke toename van het aantal ongevallen bij ervaren springers. 

    • In 2 gevallen zijn er ervaren springers die herstellen van een gebroken wervel. In 2 andere gevallen is het gevolg van het ongeval een zware breuk met lange revalidatie.
      3 van deze zware ongevallen waren een rechtstreeks gevolg van een menselijke fout bij de (high speed) landing. In één geval ging het om zware turbulentie.

    • Ervaren springers hadden veel problemen met turbulentie veroorzaakt door harde wind. Dit kan ertoe leiden dat je koepel snel hoogte verliest in de laatste meters met een harde landing als gevolg.
      Let zeker op wanneer de wind over bomen of andere hindernissen (hangar) komt aangewaaid. Dit veroorzaakt turbulentie tot ver voorbij die hindernis. Kies bij harde wind een landingsterrein ver weg van obstakels of stop met springen ook als je veel ervaring hebt.
      Ook ervaren skydivers kunnen dan kiezen voor een PLF om erger te voorkomen.

    • Maar er waren ook domme ongevallen: bij het instappen je schouder bezeren, de eerste stap na de landing in een putje, onbewust wind mee landen, met je voet in het gras blijven steken.
      Het is niet omdat je meer dan 500 sprongen hebt dat je dat niet meer kan overkomen. 

  • Bij beginnende springers ligt de oorzaak meestal bij een slechte flare of het proberen opvangen van een slechte landing door een hand uit te steken.
    Een slechte landing kan je opvangen door een pararol, nooit door (instinctief) te proberen jezelf tegen te houden. De pararol werd je aangeleerd bij je basisopleiding.
    Oefen deze regelmatig in tot je hier niet meer bij hoeft na te denken.
    Dit kan je gemakkelijk in de tuin of in een park doen op dagen dat je niet komt springen.


Andere ongevallen

  • 14% van de ongevallen gebeurden in vrije val of bij de opening. In vrije val zijn er een paar schouders uit de kom geschoten. Gelukkig zonder blijvende schade of grote gevolgen. Eén springer ontwrichtte zijn schouder in vrije val en moest zijn reserveparachute gebruiken om een koepel te openen. De landing gebeurde zonder probleem. 

  • Er blesseerden twee springers zich bij de exit. Een springer raakte de deur met zijn voet, 

een ander bezeerde zijn kuit bij exit uit het vliegtuig.
Exits blijven (milde) slachtoffers maken. Brief de exit niet alleen als groep, maar maak ook 

voor jezelf een goed beeld van hoe je je exit moet doen. 

Wees kritisch voor jezelf bij elke exit en bedenk hoe je je het beter kan doen bij de volgende sprong. 

  • Een horny gorilla is een fun sprong om te doen. Maar je kan er ook je enkel mee verdraaien als je dat als exit figuur gebruikt. De betrokken springer had voor de sprong al last van de enkel en erna nog meer. Maar hij kon nog stappen…

  • Ten slotte was er een bizar voorval waarbij een springer bij zijn eerste sprong na opening en een paar minuten vliegen onder koepel bewusteloos raakte. Hij landde in een boompje waar hij zonder letsel wakker werd. Hij hield geen verdere gevolgen over aan dit avontuur.

Noodprocedures

Ervaring

reserves

2018

2019

2020

2021

2022

0- Leerling

4,8%

5,9%

8,0%

9,1%

7,7%

A- brevet

1,2%

2,9%

4,0%

0,0%

0,0%

B- brevet

6,0%

10,3%

16,0%

12,7%

9,2%

C- brevet

16,9%

10,3%

12,0%

12,7%

13,8%

D- brevet

71,1%

70,6%

60,0%

65,5%

69,2%

Eindtotaal

100%

100%

100%

100%

100%

  • Over de jaren heen, blijft de verdeling van de noodprocedures blijft ruwweg gelijk over  de ervaringsniveaus.

  • Je ziet een duidelijk overwicht bij de meer ervaren skydivers. Meer sprongen per jaar, maar ook materiaal dat fouten minder vergeeft, spelen hierbij een rol.

Moment van de noodprocedure

reserves

2018

2019

2020

2021

2022

Exit

2,41%

2,94%

0,00%

1,82%

1,54%

Landing

15,66%

20,59%

16,00%

16,36%

13,85%

Onder parachute

77,11%

73,53%

76,00%

80,00%

81,54%

Opening

4,82%

2,94%

8,00%

1,82%

3,08%

Vrije val

2,41%

2,94%

0,00%

1,82%

1,54%

 

  • 27 reserveprocedures waren het gevolg van twists. Er werden koepels van alle categorieën afgegooid, van Solo 210 tot en met Valkyrie. 

  • In 9 gevallen ging het om een tension knot. Leia, JFX, Chilly, Sabre2 hadden er allemaal last van.

  • 6 toggle fires waren de aanleiding van een cutaway. Hier waren vooral koepels van cat 5 en hoger vooral het slachtoffer. Meer dociele koepels hebben minder last van een toggle fire.

  • Ook dit jaar waren er 4 line overs die een reserve tot gevolg hadden. Maar ook verkeerd vastgezette stuurlijnen (2), plooifout (1), door een lijn gestapt (1), een slider die blijft hangen (2).
    Plooifouten kosten je een repack en misschien een lange zoektocht naar je main en je freebag. Besteed wat meer tijd en aandacht aan je pack jo. Je wint er tijd, geld en gemoedsrust mee. 

  • Een springer had zijn schouder uit de kom in vrije val. Een droge reserve was de 

enige mogelijkheid om zijn koepel te openen. 

  • We hadden ook een gescheurde koepel. 

  • Een andere springer opende zijn hoofdvalscherm zo laag dat zijn AAD afging. 

Met zijn nieuwe handschoenen kreeg hij de pilot chute er niet uit...
De springer was zich er niet bewust van dat zijn AAD gevuurd had en zijn reserve pilot chute achter hem vloog. Hij vloog verder onder zijn main en begon aan zijn landing. 

Op 50 voet begon zijn reservekoepel dan te openen. Maar gelukkig is hij goed geland. 

  • In één geval sprong een skydiver op 3000 voet uit het vliegtuig en opende zijn koepel direct. Bij die lage snelheid snivelde de koepel zo lang dat de AAD vuurde. De springer maakte een veilige landing onder twee koepels.Ook een andere springer had problemen met het openen van zijn hoofdkoepel: met zijn nieuwe handschoenen had hij moeite om zijn pull te vinden. Na twee pogingen heeft hij zijn reserve geopend. 

  • Er was een springer die de pilot chute niet loskreeg en ook moeite had met het reservehandvat. De Vigil loste het probleem op…

  • Er waren 3 cutaways met als oorzaak “reserve”. Neem de meldingen au serieux en vraag na wat de oorzaak van de reserve was.


Voorvallen

  • Voor het instappen zijn er weer verschillende skydivers die zich verkeerd gefit voor controle aanbieden of eruit gehaald worden door andere skydivers. Controleer jezelf volgens een vaste checklist voor je de hangar verlaat, voor je het vliegtuig instapt en ten laatste op het "2 minuten voor drop" signaal in het vliegtuig. Vaker mag. Oefen op die checklist tot dit een automatisme wordt of je nu 10, 100 of 1000 sprongen hebt. 

  • Verschillende voorvalmeldingen waren terug te leiden tot springers die onvoldoende geconcentreerd waren op de sport door zorgen elders.
    Een van de fijne aspecten van skydiving is dat je erg gefocust met de sport bezig kan zijn, je volledig in het moment zit en je de rest van de wereld kan vergeten.
    Als je die wereld en zijn besognes niet kan loslaten omdat je teveel om je hoofd hebt, dan spring je best even niet.  Kom tot rust, geef die zorgen een plaats en kom dan met volle concentratie springen. 

  • Wingsuiten of andere sprongen met horizontale verplaatsing doen met meer dan 4/8 bewolking is geen goed idee. Dit leidt gemakkelijk tot buitenlandingen in het beste geval zoals een duo mocht ondervinden, gelukkig zonder brokken.
    In het ergste geval kom je boven andere skydivers uit. Jezelf oriënteren op wolken is ook geen goed plan: zelfs al weet jij waar je bent, je ziet nooit wat die wolk verbergt.

  • Als je een sprong met horizontale verplaatsing wil maken, zorg dan voor een ervaren "konijn". Ook deze periode waren er weer voorvallen van skydivers die zelfs bij heldere lucht hun groepje ver van de dropzone af "leidden". Dergelijke buitenlandingen brengen extra risico's mee die je beter kan vermijden. 

  • Bij een beginner bigway is er één skydiver die met de pin van zijn main tegen het vliegtuig schuurde. Zijn pak ging open bij de exit. Hij was zich hier niet van bewust en werkte de sprong af met een open main container en opende zijn parachute zonder probleem. Op de grond bleek dat de sluitloop veel te lang was.
    Zorg voor een strakke loop in goede staat om dit te vermijden. 

  • Pas op bij het buitenklimmen voor een groepsexit dat je niet met je harnas tegen elkaar of het vliegtuig schuurt, want dit kan zorgen voor een ongeplande opening van je main. Dat kan ook slechter aflopen zoals in deze video van Skydivemag.

  • Een groepje van 3 maakte een rad-exit wat een leuke alternatieve manier is om uit het vliegtuig te springen. Maar bij een 'wilde' exit bestaat het risico dat er een handvat loskomt.
    Hier merkte een springer dat zijn cutaway handle los was gekomen en 10-15cm kabel had meegenomen. De springers losten elkaar en de onfortuinlijke springer opende zijn main zonder problemen.  Hij koos ervoor om onder zijn main te landen. Als je niet weet hoeveel kabel er nog door de loops van je 3-ring zit, is het wellicht veiliger om een noodprocedure uit te oefenen.  

  • Er waren verschillende voorvallen van minder ervaren springers die te laag hun valscherm openden. "Het allerbelangrijkste van elke sprong is een parachute openen op een veilige hoogte" wordt er bij de basisopleiding ingepompt. De AFF opleiding werkt met een routine om regelmatig je hoogte te controleren. Als je te laag onder je main hangt, moet je je afvragen waarom? Wat vond je belangrijker dan deze hoofdzaak? Als het ongemerkt gebeurde ben je je vrije val misschien aan het overladen met te veel nieuwe ervaringen.

  • Er waren verschillende incidenten waarbij springers in de verkeerde richting landden. Meestal was dit op dagen met veranderlijke of zwakke wind. 

De landingsrichting controleer je voor het instappen, nadat je je koepel geopend hebt en je je oriënteert om naar de landingszone te vliegen controleer je de pijl nog eens, vlieg een correct circuit en check de andere springers die in het circuit vliegen. 

Als je een circuit vliegt en op andere skydivers let, ga je zelden de fout maken om in de verkeerde richting te landen. De sprong is pas voorbij als je terug in de hangar staat.

  • In Moorsele moet je soms de runway oversteken om in de hangar te geraken. Respecteer de oversteekplaats, kijk uit voor vliegtuigen en geef hen altijd voorrang. Dat klinkt eenvoudig maar elke keer bewijzen skydivers dat dit niet zo is. 

  • In Zwartberg zijn een paar minder ervaren springers per ongeluk in de buurt van het vliegveld geland. Als laatste uit een “omnibus” load of verkeerd vliegen en voor je het weet sta je bij het vliegveld. We mogen daar niet landen en dat kan problemen opleveren voor alle springers op Zwartberg. Probeer dit te vermijden. Maar als het de enige veilige optie is, dan kan je beter op een open terrein landen. 

  • Ook in Moorsele is er een leerlinge die het terrein niet vindt en in Gullegem gaat landen. Als je niet vertrouwd bent met een dropzone, neem dan de tijd om de luchtfoto goed te bestuderen. Kijk daarbij uit naar andere herkenningspunten dan alleen het vliegveld. Bekijk goed hoe de dropas is en welke herkenningspunten je terug naar de dropzone kunnen voeren. 

  • Tijdens hete dagen zijn er verschillende voorvallen geweest waar de warmte duidelijk een effect had op springers: ze raakten de kluts kwijt in vrije val of onder koepel. Dit leidde gelukkig niet tot ongevallen. Blijf alert, drink voldoende en als je je niet goed voelt, stap dan niet in het vliegtuig.

  • Er zijn weer verschillende meldingen van springers die niet correct gefit aan het vliegtuig staan of met AAD niet aan. Stap de hangar niet uit vooraleer je je materiaal gecontroleerd hebt (AAD, pinchecks, …), zelfs als je clubmateriaal gebruikt. Bij clubmateriaal word je nog eens gecontroleerd, maar leer deze belangrijke handelingen zelf te doen.

Als je niet direct weet hoe dit te doen, bekijk deze video dan een paar keer.

Besluit

  • Het aantal sprongen is bijna terug op pre-Corona niveau

  • De reserveprocedures zijn op het Belgische gemiddelde. Werk op de grond aan het verminderen van de kans van een cutaway. Als je onder een koepel hangt die niet wil meewerken: Cut it away! Dan moet je niet aan statistieken denken.

  • Het totaal aantal ongevallen stijgt, hoewel de meeste ongevallen niet ernstig zijn:

    • in tegenstelling daalt het relatief belang van beginnende springers
    • het aantal ongevallen bij ervaren springers verdubbelt en ligt hoger dan bij de ons omringende landen. 

  • Hoewel het aantal ongevallen stijgt, daalt het aantal voorvalmeldingen. Is er sprake van meldingsmoeheid?


Vele veilige sprongen voor 2023!

Chance of nonchalance?

  Een seizoensstart om ‘U’ tegen te zeggen 19 Cutaways op 4 maanden, evenveel als in 2019. Zowel in absolute termen, als vergeleken met het ...